W czwartek, 12 lutego 2026 roku, rynki i warsztaty w Lhasie wypełniły się kolorami i zapachem świeżego masła jaka. Tradycyjne rzeźby maślane, znane lokalnie jako torma, przeżywają szczyt popularności przed nadchodzącym Tybetańskim Nowym Rokiem (Losar). Te unikalne dzieła sztuki sakralnej i ludowej są nieodzownym elementem świątecznych ołtarzy i domowych uroczystości.
Kunszt rzemiosła: Formowanie w lodowatej wodzie
Tworzenie rzeźb z masła to proces wymagający niezwykłej precyzji, cierpliwości i odporności na fizyczny dyskomfort.
Technika: Masło jaka jest ugniatane i chłodzone w lodowatej wodzie, aby nadać mu odpowiednią twardość. Rzemieślnicy muszą pracować w niskich temperaturach, a podczas formowania detali często zanurzają dłonie w zimnej wodzie, by ciepło ich ciała nie rozpuściło delikatnego materiału.
Motywy: Tegoroczne rzeźby przybierają żywe kształty kwiatów, drzew, ptaków, gwiazd oraz tradycyjnych symboli pomyślności. Każdy element ma swoje głębokie znaczenie duchowe i kulturowe.
Kolorystyka: Do masła dodawane są naturalne pigmenty, co pozwala na stworzenie jaskrawych, niemal fluorescencyjnych kompozycji, które kontrastują z surowym krajobrazem Tybetu.
Handel i tradycja na rynkach Lhasy
Wraz ze zbliżaniem się Losar, rzemieślnicy przenoszą się z warsztatów na stoiska handlowe, gdzie promują swoje wyroby mieszkańcom i turystom.
Dostępność: Rzeźby są dostępne w różnych rozmiarach – od małych figurek na domowe ołtarzyki po potężne panele instalowane w klasztorach.
Atmosfera: Lokalne targowiska tętnią życiem, a rzeźby z masła stają się główną atrakcją wizualną, przyciągającą tłumy kupujących przygotowujących się do najważniejszego święta w roku.
Dziedzictwo: Choć masło jest nietrwałym materiałem, sama tradycja rzeźbiarska jest przekazywana z pokolenia na pokolenie, stanowiąc żywy dowód tożsamości kulturowej regionu.
Losar 2026: Święto odrodzenia
Tegoroczne obchody w Lhasie podkreślają odrodzenie lokalnego rzemiosła i rosnące zainteresowanie tradycyjnymi formami ekspresji artystycznej. Rzeźby z masła, po zakończeniu świąt, są często rytualnie niszczone lub zjadane (jeśli nie były malowane chemicznymi barwnikami), co symbolizuje buddyjską koncepcję nietrwałości wszechświata.
Źródło: https://english.news.cn/20260212/63fce890318047fba960687d180ddc77/c.html