W czwartek, 12 lutego 2026 roku, Vivian van de Perre, pełniąca obowiązki szefa misji MONUSCO, przybyła do Gomy we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga (DRK). Wizyta ta, mająca na celu wsparcie procesu pokojowego, spotkała się z chłodnym przyjęciem mieszkańców, dla których dwudziestoletnia obecność błękitnych hełmów stała się symbolem bezsilności społeczności międzynarodowej.
Sytuacja militarna i geopolityczna
Goma, strategiczne miasto nad jeziorem Kiwu, od ponad roku znajduje się w stanie oblężenia przez rebeliantów z ugrupowania AFC/M23.
Pozorne zawieszenia broni: Mimo licznych porozumień negocjowanych pod egidą USA między rządami w Kinszasie i Kigali, walki na kilku frontach nie ustają.
Rola MONUSCO: Misja deklaruje wsparcie dla trwałych rozwiązań dyplomatycznych, jednak jej mandat do aktywnej walki z rebeliantami jest stale kwestionowany przez lokalną ludność.
Oskarżenia o bierność: Mieszkańcy, tacy jak David Chimuda i Pascal Bahati, postrzegają wizyty wysokich urzędników ONZ jako „odwracanie uwagi” od braku realnych efektów na polu bitwy.
Kryzys humanitarny w liczbach
Konflikt we wschodnim Kongu przekształcił się w jedną z największych tragedii współczesnego świata, często pomijaną w globalnych nagłówkach.
7 milionów wysiedlonych: Według agencji ONZ ds. uchodźców (UNHCR), liczba osób zmuszonych do opuszczenia swoich domów osiągnęła rekordowy poziom.
Warunki w obozach: Tysiące rodzin koczuje w prowizorycznych schronieniach wokół Gomy, bez dostępu do podstawowej opieki medycznej i czystej wody.
Przemoc wobec cywilów: Mieszkańcy alarmują, że mimo obecności sił międzynarodowych, codziennie dochodzi do morderstw i grabieży.
Dlaczego pokój wydaje się niemożliwy?
Sceptycyzm mieszkańców Gomy wynika z głębokich uwarunkowań strukturalnych konfliktu:
Napięcia regionalne: Oskarżenia pod adresem Rwandy o wspieranie rebeliantów M23 (czemu Kigali konsekwentnie zaprzecza) utrudniają dialog na szczeblu państwowym.
Zasoby naturalne: Walka o kontrolę nad bogatymi złożami minerałów (takich jak koltan i kobalt) napędza finansowanie grup zbrojnych.
Erozja zaufania: Dwadzieścia lat operacji pokojowej, która nie przyniosła stabilizacji, sprawiło, że każda kolejna delegacja ONZ jest traktowana z narastającą niechęcią.
Wizyta Vivian van de Perre odbywa się w momencie krytycznym – bez realnej zmiany strategii militarnej lub przełomu w negocjacjach z Rwandą, MONUSCO ryzykuje całkowitą utratę legitymacji w oczach Kongijczyków.