Jaunde, 21 lutego 2026 r. (Xinhua) – Sąd wojskowy w Jaunde wydał wyroki skazujące wobec trzech żołnierzy zaangażowanych w zabójstwo 21 cywilów w wiosce Ngarbuh w 2020 roku. Decyzja ta jest postrzegana jako rzadki przypadek pociągnięcia personelu wojskowego do odpowiedzialności za naruszenia praw człowieka podczas trwającego konfliktu w anglojęzycznych regionach kraju.
Skala tragedii: Według raportów Human Rights Watch (HRW), podczas rajdu w lutym 2020 roku wojska rządowe wraz z milicją etniczną Fulani zabiły co najmniej 21 osób, w tym 13 dzieci i kobietę w ciąży. Napastnicy spalili domy i dokonali grabieży.
Zmiana stanowiska rządu: Jaunde początkowo zaprzeczało udziałowi armii w masakrze oraz kwestionowało liczbę ofiar. Pod naciskiem międzynarodowym władze ostatecznie otworzyły sprawę karną.
Wymiar kar: * Żandarm Haranga Gilbert: 10 lat pozbawienia wolności.
Sierżant Baba Guida: 8 lat pozbawienia wolności.
Kapral Sanding Sanding: 5 lat pozbawienia wolności.
Kontekst historyczny: Dekada kryzysu anglojęzycznego
Wydarzenia w Ngarbuh są częścią szerszego konfliktu zbrojnego, który od 2016 roku pustoszy północno-zachodnie i południowo-zachodnie regiony Kamerunu.
Geneza konfliktu: Kryzys wybuchł po brutalnym stłumieniu pokojowych demonstracji anglojęzycznej mniejszości, która czuła się marginalizowana przez zdominowany przez frankofonów rząd prezydenta Paula Biya (rządzącego krajem od ponad 42 lat).
Bilans ofiar: Szacuje się, że od początku starć między siłami rządowymi a separatystami życie straciło co najmniej 6 000 cywilów.
Implikacje operacyjne: Skazanie żołnierzy może wpłynąć na zmianę taktyki operacyjnej wojska w regionach separatystycznych, gdzie dyscyplina i ochrona ludności cywilnej stają się kluczowe dla uniknięcia dalszej izolacji dyplomatycznej Kamerunu.
Perspektywa 2026: Sygnał dla armii i separatystów
Wyroki te, choć przez wielu prawników ofiar uznane za zbyt niskie w stosunku do wagi czynu, stanowią ważny sygnał polityczny. W obliczu przedłużającego się konfliktu, administracja w Jaunde stara się wykazać zdolność do autokorekty i przestrzegania standardów prawnych, co jest niezbędne do utrzymania wsparcia zagranicznego oraz ewentualnych przyszłych negocjacji pokojowych.