DHAKA, 17 lutego 2026 r. – Powołanie Nurula Haque Nura oraz Zonayeda Sakiego do 49-osobowego gabinetu Tarique’a Rahmana to jeden z najbardziej znaczących sygnałów politycznych nowej ery. Choć obaj politycy nie należą do zwycięskiej partii BNP, ich obecność w rządzie jako ministrów stanu ma kluczowe znaczenie dla stabilności kraju po „lipcowej rewolucji” 2024 roku.
Kim są nowi liderzy w rządzie?
Włączenie Nura i Sakiego do struktur władzy wykonawczej jest postrzegane jako połączenie politycznego pragmatyzmu z uznaniem dla „siły ulicy”.
Nurul Haque Nur (Minister Stanu): 34-letni lider, który stał się ikoną walki o reformę systemu kwot w 2018 roku. Choć jego partia Gono Odhikar Parishad jest niewielka, Nur cieszy się ogromnym autorytetem wśród studentów. Jego awans to symboliczne „miejsce przy stole” dla pokolenia, które obaliło Sheikh Hasinę.
Zonayed Saki (Minister Stanu): 52-letni weteran ruchów studenckich i czołowy głos lewicy (Ganosanhati Andolan). Saki od lat budował opozycyjną koalicję przeciwko autorytaryzmowi, a jego zwycięstwo w Brahmanbarii (przewagą 55 tys. głosów) potwierdziło jego silny mandat społeczny.
Trzy powody nominacji: Dlaczego teraz?
Analitycy, w tym prof. Asif Shahan z Uniwersytetu Dhaki, wskazują na strategiczne cele tej decyzji:
Nagroda dla partnerów koalicyjnych: BNP potrzebowała szerokiego frontu, aby odnieść tak spektakularne zwycięstwo. Powołanie Nura i Sakiego to realizacja zobowiązań wobec mniejszych partii, które wsparły blok Rahmana.
Uznanie dla Lipcowego Powstania: Rząd bez przedstawicieli ruchu studenckiego z 2024 roku byłby postrzegany jako „powrót do starej gwardii”. Ich obecność legitymizuje rząd w oczach młodzieży (Gen-Z).
Strategiczne zarządzanie energią młodzieży: Mianowanie ich na stanowiska ministrów stanu (juniorów) pozwala Rahmanowi kontrolować ich wpływ, jednocześnie dając im realne, choć ograniczone pole do działania w administracji.
Co z pozostałymi liderami studenckimi?
Nie wszyscy liderzy powstania znaleźli się w obozie rządzącym. Narodowa Partia Obywatelska (NCP), utworzona przez bezpośrednich organizatorów protestów, zdecydowała się na ryzykowny sojusz z konserwatywną Jamaat-e-Islami.
Porażka NCP: Partia zdobyła tylko 6 z 30 mandatów, o które walczyła.
Nahid Islam: Jeden z najbardziej znanych liderów powstania, wygrał swój mandat w Dhace-11, ale jako poseł NCP zasiądzie w ławach opozycyjnych.
Efekt: Środowisko studenckie uległo podziałowi – część (Nur, Saki) współtworzy rząd, a część (NCP) staje się nową, młodą twarzą opozycji.
Źródło: https://www.aljazeera.com/news/2026/2/17/has-bangladeshs-new-pm-named-student-leaders-to-his-cabinet