DHAKA, 17 lutego 2026 r. – Powołanie Nurula Haque Nura oraz Zonayeda Sakiego do 49-osobowego gabinetu Tarique’a Rahmana to jeden z najbardziej znaczących sygnałów politycznych nowej ery. Choć obaj politycy nie należą do zwycięskiej partii BNP, ich obecność w rządzie jako ministrów stanu ma kluczowe znaczenie dla stabilności kraju po „lipcowej rewolucji” 2024 roku.
Kim są nowi liderzy w rządzie?
Włączenie Nura i Sakiego do struktur władzy wykonawczej jest postrzegane jako połączenie politycznego pragmatyzmu z uznaniem dla „siły ulicy”.
-
Nurul Haque Nur (Minister Stanu): 34-letni lider, który stał się ikoną walki o reformę systemu kwot w 2018 roku. Choć jego partia Gono Odhikar Parishad jest niewielka, Nur cieszy się ogromnym autorytetem wśród studentów. Jego awans to symboliczne „miejsce przy stole” dla pokolenia, które obaliło Sheikh Hasinę.
-
Zonayed Saki (Minister Stanu): 52-letni weteran ruchów studenckich i czołowy głos lewicy (Ganosanhati Andolan). Saki od lat budował opozycyjną koalicję przeciwko autorytaryzmowi, a jego zwycięstwo w Brahmanbarii (przewagą 55 tys. głosów) potwierdziło jego silny mandat społeczny.
Trzy powody nominacji: Dlaczego teraz?
Analitycy, w tym prof. Asif Shahan z Uniwersytetu Dhaki, wskazują na strategiczne cele tej decyzji:
-
Nagroda dla partnerów koalicyjnych: BNP potrzebowała szerokiego frontu, aby odnieść tak spektakularne zwycięstwo. Powołanie Nura i Sakiego to realizacja zobowiązań wobec mniejszych partii, które wsparły blok Rahmana.
-
Uznanie dla Lipcowego Powstania: Rząd bez przedstawicieli ruchu studenckiego z 2024 roku byłby postrzegany jako „powrót do starej gwardii”. Ich obecność legitymizuje rząd w oczach młodzieży (Gen-Z).
-
Strategiczne zarządzanie energią młodzieży: Mianowanie ich na stanowiska ministrów stanu (juniorów) pozwala Rahmanowi kontrolować ich wpływ, jednocześnie dając im realne, choć ograniczone pole do działania w administracji.
Co z pozostałymi liderami studenckimi?
Nie wszyscy liderzy powstania znaleźli się w obozie rządzącym. Narodowa Partia Obywatelska (NCP), utworzona przez bezpośrednich organizatorów protestów, zdecydowała się na ryzykowny sojusz z konserwatywną Jamaat-e-Islami.
-
Porażka NCP: Partia zdobyła tylko 6 z 30 mandatów, o które walczyła.
-
Nahid Islam: Jeden z najbardziej znanych liderów powstania, wygrał swój mandat w Dhace-11, ale jako poseł NCP zasiądzie w ławach opozycyjnych.
-
Efekt: Środowisko studenckie uległo podziałowi – część (Nur, Saki) współtworzy rząd, a część (NCP) staje się nową, młodą twarzą opozycji.
Źródło: https://www.aljazeera.com/news/2026/2/17/has-bangladeshs-new-pm-named-student-leaders-to-his-cabinet
