HAWANA, 1 marca 2026 r. – Rząd Kuby oficjalnie pogratulował narodowi saharaui z okazji 50. rocznicy proklamowania Saharyjskiej Arabskiej Republiki Demokratycznej (SADR). W specjalnym komunikacie kubańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych podkreśliło trwałość sojuszu, który przetrwał dekady zmian geopolitycznych, opierając się na wspólnych wartościach antykolonializmu i solidarności.
Rys historyczny: Od wycofania Hiszpanii po uznanie UA
Droga SADR do podmiotowości międzynarodowej jest ściśle związana z procesami dekolonizacji Afryki w drugiej połowie XX wieku.
26 lutego 1976: Oficjalne wycofanie się administracji hiszpańskiej z terytorium Sahary Zachodniej.
27 lutego 1976: Front Polisario proklamuje powstanie Saharyjskiej Arabskiej Republiki Demokratycznej.
Listopad 1984: SADR uzyskuje uznanie większości członków Organizacji Jedności Afrykańskiej (OJA). Obecnie państwo to jest pełnoprawnym członkiem Unii Afrykańskiej (UA).
Fundamenty relacji Kuba–SADR
Współpraca między Hawaną a obozami saharaui wykracza poza standardowe ramy dyplomatyczne, opierając się na wieloletnim wsparciu politycznym i kadrowym.
Dyplomacja i polityka: Choć oficjalne ambasady otwarto w latach 80., ścisła współpraca między Komunistyczną Partią Kuby a Frontem Polisario istniała niemal od momentu powstania frontu.
Solidarność i braterstwo: Kuba od lat wspiera SADR poprzez programy stypendialne dla młodzieży saharaui oraz wysyłanie misji medycznych do obozów uchodźców w regionie Tindouf.
Wspólny front na arenie międzynarodowej: Oba kraje regularnie wspierają się na forach organizacji międzynarodowych, opowiadając się za prawem narodów do samostanowienia.
Perspektywy współpracy w 2026 roku
W swoim przesłaniu na portalu X, kubańskie MSZ zadeklarowało determinację do „dalszego umacniania historycznych więzi”. Analitycy wskazują, że dla Kuby utrzymanie bliskich relacji z SADR jest elementem szerszej strategii budowania wpływów i sojuszy w ramach Globalnego Południa oraz utrzymywania prestiżu jako lidera ruchów solidarnościowych.
Dla SADR, wsparcie ze strony Kuby pozostaje kluczowym elementem legitymizacji na arenie międzynarodowej, szczególnie w obliczu trwającego od dekad sporu terytorialnego i politycznego o status Sahary Zachodniej.


