Nowe badanie opinii publicznej wskazuje, że niemal trzy czwarte Pakistanów popiera wysłanie wojsk do Strefy Gazy w ramach Międzynarodowych Sił Stabilizacyjnych (ISF). Sondaż Gallup Pakistan, przeprowadzony w dniach 15 stycznia – 3 lutego wśród 1 600 respondentów za pomocą losowych rozmów telefonicznych, wskazuje na głębokie zaangażowanie społeczeństwa w sprawę Palestyny, ale jednocześnie podkreśla podziały co do sposobu działania i niepewność wobec struktur politycznych tworzonych wokół przyszłości Gazy. ISF został zaproponowany wraz z Board of Peace (BoP) prezydenta Donalda Trumpa we wrześniu 2025 r. na marginesie Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku, jako część 20-punktowego planu zakończenia wojny w Gazie. Plan rozpoczął się od rozejmu w październiku, a kolejnym etapem miało być utworzenie międzynarodowych sił pokojowych, które zapewnią bezpieczeństwo i nadzór nad porozumieniem między Hamasem a Izraelem. BoP miała początkowo wspierać administrację, odbudowę i rozwój gospodarczy Gazy, ale jej 11-stronicowy statut formalnie nie wspomina o Gazie. Członkostwo stałe wymaga wkładu 1 mld USD na trzyletnią kadencję, przy czym rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ ogranicza mandat w Gazie do końca 2027 r. BoP obejmuje państwa o różnych relacjach z Izraelem – od państw muzułmańskich, które normalizowały stosunki, po te, jak Pakistan, które nie uznają Izraela, ale uczestniczą w wysiłkach dyplomatycznych mających na celu zakończenie wojny w Gazie.
Sondaż pokazuje, że 73% Pakistanów popiera wysłanie kontyngentu wojskowego do Gazy, z czego 55% wyraża silne poparcie, a 18% umiarkowane. Tylko 6% sprzeciwia się, a 16% nie ma zdania. Bilal Gilani z Gallup Pakistan podkreślił rozbieżność między opinią elit a społeczeństwa – publiczne poparcie dla wysłania wojsk jest bardziej jednogłośne, podczas gdy udział w BoP budzi więcej wątpliwości. Niektórzy eksperci i obywatele podkreślają potrzebę dojrzałego, prawnego i humanitarnego podejścia, przestrzegając, że jakakolwiek interwencja militarna musi być zgodna z konstytucją Pakistanu i mandatami ONZ.
Część respondentów podkreśla, że rola ISF i BoP jest niejasna, a inicjatywa opiera się na ramach kierowanych przez USA, które mogą nie mieć szerokiej legitymacji regionalnej. Badanie pokazuje, że dla większości Pakistanów warunki udziału w ISF obejmują sojusz państw muzułmańskich, oficjalny wniosek od przywództwa palestyńskiego oraz zatwierdzenie ONZ. Znaczenie aprobaty głównych mocarstw, w tym USA i Chin, oceniono niżej. Pomimo formalnego przyjęcia zaproszenia do BoP w Davos, 39% respondentów nie jest pewnych tej decyzji, 34% popiera, a 23% jest przeciw.
Pakistańscy urzędnicy podkreślają, że żadna decyzja nie została jeszcze podjęta. Każde wysłanie wojsk wymagałoby przejrzystego, politycznie neutralnego mandatu, koncentrującego się na stabilizacji humanitarnej, a nie rozbrajaniu palestyńskich grup. Historycznie Pakistan miał już kontrowersyjne doświadczenia, np. podczas kryzysu Black September 1970 w Jordanii, gdzie pakistańscy żołnierze uczestniczyli tylko w szkoleniu sił jordańskich, bez działań bojowych, ale sprawa pozostaje wrażliwa politycznie. Eksperci podkreślają, że udział Pakistanu w BoP może zwiększyć jego zaangażowanie w sprawy Bliskiego Wschodu, ale konkretne korzyści są trudne do przewidzenia, ze względu na złożone interesy regionu.
Ogólna opinia publiczna jest popierająca, lecz ostrożna i wymaga więcej informacji o mandacie BoP i ISF. Uczestnictwo Pakistanu w inicjatywach pokojowych powinno być zgodne z prawem międzynarodowym, mandatami ONZ i woli palestyńskiego narodu, aby zapewnić prawdziwą stabilizację i humanitarne wsparcie, a nie symboliczne działania.