Mongolia Wewnętrzna, serce chińskiej hodowli, przechodzi radykalną transformację. Region, który co roku utrzymuje ponad 140 milionów sztuk inwentarza, stawia na nowoczesne zarządzanie użytkami zielonymi i innowacje biologiczne. Cel jest jasny: osiągnięcie „ekologicznej produktywności”, która pozwoli utrzymać pozycję lidera w branży mleczarskiej i mięsnej, przy jednoczesnej regeneracji zdegradowanych terenów.
Skala i sukcesy: Przemysł wart 500 miliardów juanów
Wyniki wdrożonych strategii w 2025 roku pokazują ogromny skok wydajności chińskiego rolnictwa:
Powierzchnia upraw: Sztuczne pastwiska zajmują już 1,39 miliona hektarów (20,9 mln mu).
Podaż paszy: Przekroczyła 75 milionów ton, co stanowi fundament dla łańcuchów produkcyjnych o wartości bliskiej 72 miliardów dolarów.
Liderzy regionu: Miasta Bayannur, Hohhot i Tongliao stały się poligonami doświadczalnymi dla nowych metod upraw i odtwarzania ekosystemów.
Innowacje: Od zazieleniania pustyni po biotechnologię
Kluczem do sukcesu Mongolii Wewnętrznej nie jest powiększanie areału, lecz drastyczne zwiększenie plonów z hektara dzięki nauce:
Ekologiczne pastwiska pustynne: Firma Shengmu Hi-tech z sukcesem przekształca obszary pustynne w bazy upraw kukurydzy na kiszonkę, lucerny i owsa, stosując precyzyjne planowanie zbiorów.
Nawozy biologiczne: Naukowcy z Hohhot opracowali nawozy na bazie lipopeptydów, które wzmacniają systemy korzeniowe i odporność roślin na stres, co pozwala na szybszą regenerację zdegradowanych stepów.
Optymalizacja lucerny: Plony wysokiej jakości lucerny osiągnęły poziom 15 ton z hektara, co stanowi rynkowy rekord wydajności.
Zrównoważony rozwój: Płodozmian i oszczędność zasobów
Regiony takie jak Chifeng i Ulanqab wprowadzają nowatorskie systemy zarządzania gruntami, aby zbalansować produkcję żywności dla ludzi i paszy dla zwierząt:
Systemy płodozmianu: Uprawa owsa pastewnego na polach po ziemniakach pozwala na lepsze wykorzystanie składników odżywczych w glebie.
Dwa zbiory rocznie: Dzięki precyzyjnemu nawadnianiu i nawożeniu, niektóre gospodarstwa uzyskują podwójny zbiór bez konieczności zajmowania nowych terenów, co oszczędza deficytowe zasoby wody.
Zmiana struktury upraw: W Tongliao masowo przechodzi się z uprawy zbóż na kukurydzę na kiszonkę, co bezpośrednio zasila lokalny przemysł wołowiny – miasto jest obecnie największym producentem tej paszy w Chinach.
Źródło: https://english.news.cn/20260212/69d3499fc78b40598488803fa0d7940f/c.html