Podczas gdy Nepal oficjalnie utrzymuje surowe przepisy antynarkotykowe, Śiwaratri („Noc Śiwy”) stanowi kulturowy wyjątek. Wierzy się, że Śiwa, jeden z najważniejszych bogów w hinduizmie, używał konopi do medytacji i uśmierzania bólu, co czyni palenie gandży rytualnym aktem komunii z bóstwem.
Paśupatinath: Serce rytuałów
Świątynia Paśupatinath, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO, jest najważniejszym punktem obchodów.
Sadhus – święci mężowie: Setki wędrownych ascetów przybyło z całego Nepalu i Indii. Pokryci świętym popiołem (vibhuti), spędzają dni na modlitwie i paleniu marihuany w tradycyjnych fajkach zwanych chillum.
Młode pokolenie: Festiwal staje się coraz popularniejszy wśród nepalskiej młodzieży, która traktuje ten dzień jako legalną okazję do eksploracji kulturowego dziedzictwa konopnego.
Logistyka wiary: Policja w Katmandu, choć pilnuje porządku i bezpieczeństwa, przyjmuje politykę „tolerancji religijnej”, przymykając oko na rytualne palenie na wyznaczonych wzgórzach wokół rzeki Bagmati.
Prawne zawieszenie broni
Status marihuany w Nepalu to temat gorącej debaty politycznej, która w 2026 roku nabiera tempa.
Historia delegalizacji: Nepal zakazał marihuany w 1976 roku pod naciskiem społeczności międzynarodowej (głównie USA), kończąc erę hippisowskich „szlaków” w Katmandu.
Ruch na rzecz dekryminalizacji: W parlamencie Nepalu od lat toczą się prace nad ustawą o legalizacji upraw medycznych i przemysłowych, jednak proces ten pozostaje w impasie ze względu na niestabilność rządową.
Turystyka religijna: Śiwaratri to ogromny zastrzyk gotówki dla lokalnej gospodarki. Tysiące pielgrzymów z Indii zapełniają hotele, co sprawia, że rząd niechętnie interweniuje w tradycyjne aspekty festiwalu.
Dlaczego Śiwa i konopie?
Związek bóstwa z rośliną jest głęboko zakorzeniony w tekstach wedyjskich. Konopie są uznawane za jedną z pięciu najświętszych roślin na Ziemi. Podczas festiwalu serwuje się również Bhang – tradycyjny napój na bazie mleka, przypraw i pasty konopnej, który jest spożywany jako prasad (święty dar).