Dziś, 17 lutego 2026 roku, Bangladesz oficjalnie zamknął rozdział rządów tymczasowych. Tarique Rahman, lider Partii Nacjonalistycznej Bangladeszu (BNP), złożył przysięgę przed prezydentem Mohammedem Shahabuddinem, przejmując stery w państwie, które po powstaniu studenckim z 2024 roku przeszło głęboką transformację ustrojową.
Wynik wyborów: Dominacja BNP
Zeszłotygodniowe wybory potwierdziły całkowitą zmianę nastrojów społecznych. Przy wykluczeniu Ligi Awami (partii obalonej Sheikh Hasiny), nowa konfiguracja parlamentarna prezentuje się następująco:
BNP i sojusznicy: Zdobyli miażdżącą większość – co najmniej 212 mandatów.
Jamaat-e-Islami: Stało się drugą siłą w parlamencie z 77 mandatami.
Frekwencja i poparcie: Silny mandat BNP opiera się na głosach młodego pokolenia, które domagało się „nowej dynamiki” i usunięcia starych układów władzy.
Lipcowa Karta Narodowa: Nowy fundament państwa
Najważniejszym zadaniem premiera Rahmana będzie wdrożenie Lipcowej Karty Narodowej – dokumentu reformatorskiego, który w równoległym referendum poparło ponad 60% obywateli. Karta ma na celu uniemożliwienie powrotu do autorytaryzmu poprzez:
Ograniczenie kadencji: Koniec z dożywotnim sprawowaniem funkcji premiera.
System dwuizbowy: Wprowadzenie drugiej izby parlamentu dla lepszej kontroli legislacyjnej.
Blokada zmian konstytucyjnych: Ograniczenie możliwości jednostronnego zmieniania konstytucji przez partię rządzącą.
Reprezentacja młodych: Gwarancja słyszalności głosów pokolenia, które doprowadziło do rewolucji 2024 roku.
Kontekst Międzynarodowy i Geopolityczny
Ceremonia w Dhace zgromadziła kluczowych graczy regionalnych, co sygnalizuje nowe otwarcie w polityce zagranicznej Bangladeszu:
Obecność dygnitarzy z Pakistanu i Indii: Sugeruje próbę zbalansowania relacji z sąsiadami po okresie silnych wpływów indyjskich za rządów Hasiny.
Rola rządu tymczasowego: Rahman przejmuje władzę po 18 miesiącach rządów technokratycznych, które przygotowały grunt pod te reformy.
Podsumowanie: Wyzwanie dla Rahmana
Tarique Rahman staje przed gigantycznym wyzwaniem. Musi nie tylko odbudować gospodarkę po okresie niepokojów, ale przede wszystkim spełnić oczekiwania młodych wyborców, którzy nie zawahają się ponownie wyjść na ulice, jeśli proces wdrażania 80 reform z Karty Narodowej zostanie spowolniony.