MOSKWA/KIJÓW, 26 lutego 2026 r. (Xinhua) – Przedstawiciele Rosji i Ukrainy przeprowadzili kolejną turę wymiany ciał żołnierzy poległych w wyniku działań zbrojnych. Informację tę przekazał Władimir Miedinski, szef rosyjskiej delegacji negocjacyjnej, podkreślając, że proces ten jest kontynuacją porozumień wypracowanych podczas ubiegłorocznych rozmów w Stambule.
Szczegóły operacji humanitarnej
Ostatnia wymiana miała miejsce pod koniec stycznia i objęła znaczną liczbę szczątków, co wymagało skoordynowanych działań obu stron konfliktu.
Bilans ostatniej wymiany (29 stycznia): Rosja przekazała stronie ukraińskiej ciała 1000 poległych żołnierzy, podczas gdy Ukraina zwróciła szczątki 38 rosyjskich wojskowych.
Statystyki za rok 2025: Rosyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych potwierdziło, że w ubiegłym roku przekazało Ukrainie łącznie ponad 12 000 ciał, odzyskując w tym samym czasie ponad 200 ciał własnego personelu.
Kontekst dyplomatyczny i logistyczny
Realizacja wymian odbywa się w ramach mechanizmów ustalonych w Turcji, które – mimo napięć na froncie – pozostają jednym z niewielu funkcjonujących kanałów komunikacji technicznej między walczącymi stronami.
Przełamanie impasu: Rosyjskie Ministerstwo Obrony wskazało, że początkowy proces wymiany napotykał na trudności i niechęć ze strony władz w Kijowie. Według oficjalnych komunikatów, rozbieżności te zostały ostatecznie rozwiązane, co pozwoliło na regularne operacje w ostatnich miesiącach.
Rola mediatorów: Porozumienia ze Stambułu pozostają fundamentem dla działań humanitarnych, obejmujących nie tylko wymianę poległych, ale również jeńców wojennych.
Perspektywy na rok 2026
Kontynuacja procesu wymiany ciał jest kluczowym elementem łagodzenia skutków humanitarnych konfliktu dla rodzin ofiar po obu stronach. Skala przekazywanych szczątków w 2026 roku wskazuje na intensyfikację działań identyfikacyjnych prowadzonych przez odpowiednie służby medyczne i wojskowe na odzyskanych terenach.
Analitycy zauważają, że utrzymanie tego mechanizmu jest istotnym sygnałem świadczącym o możliwości przestrzegania podstawowych norm prawa humanitarnego nawet w warunkach wysokiej intensywności starć.