Dyplomatyczny maraton Kairu. Egipt mediatorem w obliczu widma wojny USA–Iran

W czwartek, 12 lutego 2026 roku, egipskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych ujawniło szczegóły kluczowej rozmowy telefonicznej między szefem dyplomacji Egiptu, Badrem Abdelattym, a ministrem spraw zagranicznych Iranu, Seyedem Abbasem Araghchim. Dialog ten ma miejsce w krytycznym momencie, gdy Bliski Wschód balansuje na krawędzi pełnoskalowego konfliktu militarnego.

Kulisy rozmów: Deeskalacja i kanał w Omanie

Iran, znajdujący się pod rosnącą presją militarną ze strony Waszyngtonu i Tel Awiwu, szuka wsparcia w Kairze, doceniając jego stabilizującą rolę w regionie.

  • Raport z Omanu: Araghchi poinformował stronę egipską o przebiegu niedawnego, poufnego spotkania z delegacją USA w Maskacie. Rozmowy te koncentrowały się na spornym programie nuklearnym Teheranu.

  • Rola Egiptu: Kair został pochwalony za aktywne promowanie deeskalacji. Egipt, utrzymujący relacje zarówno z Zachodem, jak i państwami regionu, wyrasta na kluczowego „bezpiecznika” w obecnym kryzysie.

  • Pryncypia dyplomacji: Minister Abdelatty potwierdził, że Egipt niezmiennie opowiada się za rozwiązaniami dyplomatycznymi, sprzeciwiając się opcjom siłowym, które mogłyby zdestabilizować cały basen Morza Śródziemnego i Czerwonego.

Napięcie na linii Waszyngton–Teheran

Rozmowy toczą się w cieniu retoryki wojennej, która w lutym 2026 roku osiągnęła niespotykany dotąd poziom:

  1. Groźba ataku: Stany Zjednoczone, przy silnym wsparciu Izraela, nie wykluczają uderzenia wyprzedzającego na irańskie obiekty strategiczne, argumentując to postępami w budowie broni jądrowej.

  2. Zapowiedź odwetu: Teheran kategorycznie zaprzecza militarnym celom swojego programu i zapowiada „odpowiedź z pełną siłą” na każdą agresję, co może oznaczać blokadę cieśniny Ormuz lub ataki na bazy sojuszników USA w regionie.

  3. Spór o intencje: Podczas gdy USA i Izrael przedstawiają dowody na dążenie Iranu do pozyskania głowic, Iran utrzymuje, że jego aktywność nuklearna służy wyłącznie celom cywilnym i pokojowym.

Perspektywy: Dyplomacja ostatniej szansy

Włączenie Egiptu w obieg informacji o negocjacjach w Omanie sugeruje, że państwa arabskie starają się stworzyć wielostronny mechanizm zabezpieczający przed przypadkowym wybuchem wojny. Poparcie Kairu dla negocjacji daje Teheranowi niezbędny tlen dyplomatyczny, a Waszyngtonowi – partnera, który jest w stanie realnie ocenić nastroje po obu stronach barykady.


Źródło: https://www.plenglish.com/news/2026/02/10/egypt-and-iran-bet-on-dialogue-to-reduce-regional-tension/