W lutym 2026 r. oczy światowych rynków finansowych i energetycznych ponownie zwróciły się ku Cieśninie Ormuz. W odpowiedzi na największą od 2003 roku koncentrację sił zbrojnych USA w regionie – w tym przybycie lotniskowca USS Gerald R. Ford – Teheran zasygnalizował gotowość do zamknięcia tego strategicznego korytarza. Ćwiczenia wojskowe z użyciem ostrej amunicji oraz czasowe zawieszenie żeglugi w częściach cieśniny stanowią jasne ostrzeżenie dla gospodarki światowej.
Skala przepływów: Przez Cieśninę Ormuz przechodzi codziennie około 20 milionów baryłek ropy, co stanowi 20% światowych dostaw. W 2024 roku wartość handlu energią tym szlakiem wyniosła blisko 500 miliardów dolarów.
Kluczowy szlak LNG: Korytarz ten obsługuje 20% światowego handlu skroplonym gazem ziemnym (LNG), będąc jedyną drogą wyjścia dla katarskiego eksportu.
Zależność Azji: Szlak ten jest krytyczny dla potęg gospodarczych Wschodu. 84% ładunków ropy i 83% LNG przepływających przez cieśninę trafia do Azji, przy czym Chiny, Indie, Japonia i Korea Południowa odpowiadają za 69% odbioru tych surowców.
Taktyka Iranu: Asymetryczna przewaga geograficzna
Zgodnie z prawem międzynarodowym, najwęższy odcinek Cieśniny Ormuz leży w całości na wodach terytorialnych Iranu i Omanu, co daje Teheranowi potężne narzędzie nacisku geograficznego.
Zagrożenie minowe: Analitycy wskazują, że najskuteczniejszą taktyką utrudniania ruchu byłoby rozmieszczenie min morskich przy użyciu szybkich łodzi patrolowych i łodzi podwodnych, co sparaliżowałoby ruch blisko 3000 statków miesięcznie.
Skoordynowany nacisk: Potencjalne zamknięcie Ormuz może zbiec się z działaniami grupy Huti w Cieśninie Bab al-Mandab, co stworzyłoby dwustronną blokadę kluczowych arterii morskich łączących Azję z Europą.
Ekonomiczne skutki eskalacji: Inflacja i szok podażowy
Eksperci ostrzegają, że brak alternatywnych źródeł dostaw zdolnych zastąpić surowce z Zatoki Perskiej może doprowadzić do gwałtownego wzrostu cen ropy naftowej znacznie powyżej poziomu 100 dolarów za baryłkę.
Paraliż przemysłu: Wzrost kosztów paliwa i produkcji uderzyłby bezpośrednio w chiński sektor eksportowy oraz indyjską sieć energetyczną (Indie importują stąd 60% gazu i połowę ropy).
Zagrożenie dla wizji rozwoju: Blokada mogłaby zahamować kluczowe projekty inwestycyjne w regionie, takie jak saudyjska „Vision 2030”, oraz uderzyć w sektory turystyczne i finansowe Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
Skutki inflacyjne: Samuel Ramani z Royal United Services Institute ostrzega przed „poważnymi skutkami inflacyjnymi dla globalnej gospodarki”, które zostaną przeniesione z łańcuchów dostaw bezpośrednio na konsumentów na całym świecie.
Perspektywa 2026: Strategiczny szach-mat
Sytuacja w lutym 2026 r. pokazuje, że Cieśnina Ormuz pozostaje najskuteczniejszym narzędziem asymetrycznym w rękach Iranu. Podczas gdy USA demonstrują siłę militarną, Teheran demonstruje zdolność do wywołania globalnego chaosu gospodarczego. Stabilność rynków zależy obecnie od tego, czy regionalna konfrontacja zostanie powstrzymana przed eskalacją na wody terytorialne tego krytycznego „punktu zatorowego”.