Sytuacja na zachodniej granicy Pakistanu gwałtownie się pogorszyła po serii krwawych zamachów, które sprowokowały Islamabad do przeprowadzenia zmasowanych nalotów na terytorium Afganistanu. ISLAMABAD/KABUL, 23 lutego 2026 r. – dzisiejsze wydarzenia wskazują na ostateczne załamanie rozejmu wynegocjowanego przez Katar i Turcję, stawiając Pakistan w obliczu zagrożenia na dwóch frontach jednocześnie.
Spirala przemocy: Od zamachów do odwetu
Decyzja o nalotach w prowincjach Nangarhar i Paktika była pokłosiem czarnej serii ataków terrorystycznych, które w lutym uderzyły w fundamenty bezpieczeństwa Pakistanu:
Tragedia w stolicy: 6 lutego zamach w szyickim meczecie w Islamabadzie zabił co najmniej 36 wiernych.
Masakra w Bajaur: Śmierć 11 żołnierzy i dziecka w ataku przeprowadzonym przez obywatela Afganistanu przelała czarę goryczy.
Uderzenie w Bannu: Sobotni atak na konwój, w którym zginął podpułkownik armii pakistańskiej, stał się bezpośrednim zapalnikiem niedzielnej operacji odwetowej.
Według rządu w Islamabadzie, w nalotach zniszczono siedem obozów bojowników TTP, eliminując około 80 terrorystów. Kabul kategorycznie zaprzecza tym danym, raportując o śmierci co najmniej 17 cywilów, w tym kobiet i dzieci.
Wymiar indyjski: „Eksport wewnętrznych porażek”
Niezwykle istotnym elementem kryzysu stała się natychmiastowa reakcja Indii. New Delhi, potępiając pakistańskie naloty, jednoznacznie opowiedziało się po stronie suwerenności Afganistanu rządzonego przez Talibów.
Strategiczne zbliżenie: Indie systematycznie odbudowują swoje wpływy w Kabulu, wysyłając pomoc humanitarną (karetki, wsparcie po trzęsieniu ziemi) oraz goszcząc wysokich rangą dyplomatów Talibów.
Niepokój Islamabadu: Pakistańscy urzędnicy, w tym minister obrony Khawaja Asif, oskarżają Indie o „penetrację” struktur Talibów i wspieranie TTP w celu destabilizacji Pakistanu.
Izolacja dyplomatyczna: Dla Islamabadu oświadczenie Indii jest dowodem na tworzenie się osi New Delhi-Kabul, która ma na celu okrążenie Pakistanu z obu stron.
Dylemat Pakistanu: Brak dobrych opcji
Analitycy, tacy jak Abdul Basit, wskazują, że Pakistan znalazł się w strategicznej pułapce. Im silniej uderza w cele w Afganistanie, tym bardziej pcha Talibów w objęcia Indii.
Koszty ludzkie: Rok 2025 był najkrwawszym od dekady – odnotowano ponad 1000 ofiar śmiertelnych związanych z terroryzmem.
Presja wewnętrzna: Społeczeństwo Pakistanu domaga się od wojska zdecydowanych działań, ale presja militarna na Kabul nie przynosi efektu w postaci powstrzymania TTP.
Geopolityczne imadło: Pakistan nie może pozwolić sobie na jednoczesną konfrontację z Indiami na wschodzie (napięcia w Kaszmirze po ataku w Pahalgam w maju 2025 r.) i z Afganistanem na zachodzie, podczas gdy na Bliskim Wschodzie rośnie ryzyko konfliktu USA-Iran.
ISLAMABAD/KABUL, 23 lutego 2026 r. – Sytuacja pozostaje dynamiczna. Talibowie zapowiedzieli „rozważną odpowiedź”, co może oznaczać dalszą eskalację starć granicznych lub nasilenie wojny hybrydowej prowadzonej przez bojówki TTP na terytorium Pakistanu.


