W piątek władze wykonawcze Argentyny wysłały projekt ustawy o zmianie statutu banku centralnego do Izby Deputowanych, dzień po tym, jak prezydent Javier Milei przedstawił go w ogólnokrajowej audycji. Środek ten formalnie wejdzie do rejestru parlamentarnego w poniedziałek i zostanie skierowany do komisji; rząd ma nadzieję przyjąć go w sierpniu.
Tekst ustawy opiera się na sześciu filarach. Pierwszy z nich zastępuje artykuł 3 obecnego statutu, aby ustalić, że podstawową i fundamentalną misją instytucji jest zachowanie wartości waluty. Tym samym unieważnia wielokrotny mandat ustanowiony w 2012 roku, za czasów Cristiny Fernández de Kirchner, który obejmował stabilność finansową, zatrudnienie i rozwój gospodarczy z równością społeczną. Zgodnie z uzasadnieniem projektu, bank centralny odpowiedzialny za wszystko nie może być pociągnięty do odpowiedzialności za nic. Projekt ustawy pozbawia również zarząd uprawnień do kierowania kredytów do małych firm i gospodarek regionalnych.
Drugi filar określa konkretne podstawy odwołania członków zarządu, ograniczone do poważnych i oczywistych uchybień wynikających z konkretnych faktów. Odwołanie wymagałoby dekretu wykonawczego z wcześniejszą zgodą obu izb, większością dwóch trzecich głosów obecnych członków. Eliminuje mechanizm komitetu dwuizbowego użyty w 2010 roku, kiedy rząd dążył do odwołania Martína Redrado ze stanowiska prezesa banku, i eliminuje obecność przedstawiciela Ministerstwa Gospodarki na posiedzeniach zarządu.
Trzeci filar blokuje wszystkie kanały finansowania sektora publicznego. Uchyla tymczasowe zaliczki, zakazuje pożyczek dla rządu krajowego, prowincji, miasta Buenos Aires i gmin, zakazuje zakupów papierów wartościowych rządu na rynku pierwotnym i eliminuje swobodnie dostępne rezerwy ustanowione ustawą o wymienialności z 1991 roku. Przesłanie władz wykonawczych stwierdza, że obecna administracja mogła przekazać do Skarbu Państwa do 36,6 biliona pesos poprzez zaliczki, co stanowi ponad 80% bazy monetarnej, oraz że niezbywalne obligacje w księgach banku wynosiły 69,4 miliarda dolarów według stanu na kwiecień 2025 roku.
Czwarty filar ogranicza dystrybucję zysków: jedynie zrealizowane i płynne zyski niepochodzące z ruchów kursowych ani wyceny złota mogłyby być transferowane, rezerwy muszą osiągnąć co najmniej 50% kapitału banku, a każdy transfer musi być przeznaczony na umorzenie długu publicznego. Praktyka przekazywania zysków księgowych z różnic kursowych do Skarbu Państwa była stosowana przez każdą administrację od zakończenia wymienialności, włączając obecną. Pozostałe filary dotyczą uporządkowania bilansu oraz aktualizacji zasad operacyjnych i rezerw.
Reforma jest częścią pakietu, który obejmuje to, co rząd nazywa „kajdanami fiskalnymi” (fiscal shackle), mechanizm częściowego wygaszania działalności państwa w przypadku utrzymujących się deficytów, a także reformy rynków kapitałowych i sektora ubezpieczeniowego. Nominacja Santiago Bausiliego na prezesa banku centralnego nadal czeka na zatwierdzenie przez Senat.
